Home

Happy New Year to all of you's!!!

Hi allemaal. Ik wens jullie allen een gezond, gelukkig en tevreden 2008 en hoop dat jullie O&N leuk hebben doorgebracht. Zelf was ik op het strand van Jeffrey's Bay met honderden mensen. Een hele aparte ervaring, vooral omdat het zo warm was.

Goede voornemens
Nog goede voornemens?

Hi allemaal,

Thanx voor jullie lieve reacties. Het is fijn om te lezen hoe jullie met ons meeleven.

Bernadette, nav jouw vraag; op de site www.vriendenvangelvandale.org kun je onder -wat zijn de plannen- prijzen zien van oa de schooluniformen.

Kerst was erg leuk, daarover snel meer.

Liefs,
Jolanda

1. Addo Elephant Park (2e kerstdag)

Een enerverend weekend: Vrijdagochtend worden we vroeg gewekt door de postbode, met het bericht dat 1 van de auto’s is opengebroken. 1 raampje is ingetikt en de boxen zijn verdwenen, blijkbaar zijn deze heel geliefd. 2 mensen spenderen een aantal uren op het politiebureau om aangifte te doen.
Vanaf nu zetten we de auto’s in de garage en achter het hek.
Vrijdagmiddag vertrekken we met 7 vrouwen naar Plettenberg Bay in 2 gehuurde auto’s. Al snel blijkt dat deze niet van de beste kwaliteit zijn. 1 v/d auto’s rookt uit de uitlaat en zuipt benzine. In “Plet” komen we bij een hele leuke backpackers lodge en ’s avonds gaan we heerlijk uit eten en later nog dansen.
Zaterdag gaat het mis, wat een uitstapje moest worden, wordt een “misstapje”.

Wat is er allemaal gebeurd deze week?

Schoonmaken en opruimen
Maandag hebben we een gesprek gehad met Ellen over het uitgeven van ons sponsorgeld. En over klussen die ze nog graag gedaan wilde hebben.
Boven in het huis zijn een bibliotheek en een therapieruimte. Beide ruimtes stonden vol met dozen en spullen. Oa een gift uit Nederland, bestaande uit zo’n 25 verhuisdozen met speelgoed, knuffels ed. Ellen vertelde dat er een paar tehuizen in de buurt zijn (in 1 hiervan gaan wij de komende 2 weken werken), die helemaal bijna niets hebben. Het Liebenhaus heeft dankzij Ellen een aantal sponsors en natuurlijk elke maand de vrijwilligers van Be More. We zouden de spullen dus onder de drie tehuizen verdelen. Er zaten ook veel dingen voor meisjes en baby’s (knuffels) in, waar het Liebenhaus niets aan heeft. Bij de andere huizen zijn wel meisjes en baby’s.

Eindelijk even tijd en puf om een bericht te schrijven. Op de plek waar we gisteren even zaten, ging het niet goed met internet.

Er gebeurt veel op een dag, veel indrukken, veel emoties.

Heftig

Hi allemaal, even heel snel een berichtje voordat ik eruit wordt gegooid.
Het gaat goed hier, leuke groep en veel eerste indrukken. Ik schrijf snel meer, want er gebeurt zoveel in een week. Leuk en niet leuk. Vandaag waren we allevier enorm onder de indruk, want we zijn door sloppenwijken gereden en hebben een aantal kinderen naar huis gebracht. Heftig om te zien.
We zitten trouwens tot volgende week woensdag wel in het L.haus.
Tot gauw!

De volgende tekst komt uit de Inaugural Speech van Nelson Mandela en ik wil het graag opdragen aan alle vrijwilligers en medewerkers van Be More.

Onze diepste angst is niet
dat we ontoereikend zijn,
onze diepste angst is
dat we oneindig sterk zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
waar we het allerbangst voor zijn.
We vragen ons af:
"wie ben ik dat ik
buitengewoon,
briljant en
oneindig sterk zou zijn?"
Maar waarom eigenlijk niet?
Je bent toch een kind van God?
Dat je je kleiner voordoet dan je bent
komt de wereld niet ten goede.
Er is niets verheffends aan
je kleiner voor te doen dan je bent,
opdat de mensen om je heen
zich niet onzeker gaan voelen.
We zijn geboren om
iets groots tot uitdrukking te brengen.
Niet slechts enkelen van ons,
maar wij allemaal.

Op vrijdag 16 november stond onderstaand artikel in de Flevopost, ik heb er leuke en positieve reacties op gehad.

Op sleeptouw

Lelystad - Ligt het aan ons of groeit de bereidwilligheid om de handen uit de mouwen te steken voor mensen die het minder goed hebben dan wij? Dat laatste zou je wel kunnen concluderen naar aanleiding van het aantal Lelystedelingen dat de komende tijd afreist om elders mensen te gaan helpen. Jolanda Strijker gaat naar Zuid-Afrika om een steentje bij te dragen aan het kinderproject Be More.
(in de krant worden nog vier anderen vermeldt, die elders en niet via Be More gaan werken).
Al deze mensen willen zelf iets doen, maar ze kunnen ook uw hulp gebruiken. Op welke manier? Dat leest u in hun verhalen. Op sleeptouw met vijf Lelystedelingen in hun (voorbereidingen op de) reis naar verre oorden.


Jolanda gegrepen door Be More

Zuid-Afrika
Nog 2,5 week en dan ga ik naar Zuid-Afrika! Op 2 december vertrek ik om vier weken vrijwilligerswerk te doen in het Liebenhaus. Dit is een tehuis waar 20 jongens wonen van 3 t/m 6 jaar. Alle jongens zijn verwaarloosd en mishandeld. Sommige zijn wees of zijn door de rechter uit huis geplaatst. Stuk voor stuk hebben ze een traumatisch verleden.

Ik ben gek op kinderen en het idee om vrijwilligerswerk met kinderen in het buitenland te doen, speelt al lang. In augustus las ik in de Happinez een artikel over Be More en was meteen geraakt. Nadat ik de site had bekeken en naar een voorlichtingsdag was geweest, wist ik het zeker: hier ga ik naar toe!
Dit is iets waarvoor ik me graag wil inzetten en hier kan ik echt iets betekenen.

Daarna volgt een tijd van regelen en vooral van vertellen over Be More, in de hoop dat anderen net zo enthousiast worden als dat ik ben.